Metropoolregio Amsterdam en Zwolle e.o.
In etappes naar Pfronten

In etappes naar Pfronten

Door Max Spaaknek (pseudoniem)

Dit jaar hebben mijn vrouw en ik onze zomervakantie al gepland. Al heel vroeg in de winter zoeken we van alles op en dan boeken we het ook helemaal zelf. Want dan kan de voorpret al vroeg beginnen. Voorgeprogrammeerde zonvakanties is aan ons, dat wil zeggen zeker aan mij, niet besteed. Daar vind ik geen bal aan. Ik wil actie en sportief avontuur. Echter, mijn vrouw zoekt rust, gezelligheid en ruimte om te lezen en te snuffelen naar snuisterijtjes. Ik moet daarom natuurlijk wel eerlijk toegeven dat zij zomaar op een zonvakantie zou kunnen, maar ja: ze is met mij getrouwd. Een onrustig mannetje dat gaat chagrijnen als ‘ie op zijn kont moet zitten - tenzij na een fysieke inspanning. Ons vakantie-compromis is simpel: we kiezen een gebied uit waar ik naar hartenlust mijn geliefde sport kan beoefenen en samen zoeken we dan een plaats of plek waar zij zich ook lekker bij voelt. Zo kwamen we dus in Oberstdorf uit, een pittoresk dorpje in de Zuid Duitse Alpen. Oberstdorf is beroemd om zijn skivliegschans en het Vierschansentoernooi en is uitgegroeid tot één van de populairste wintersportgebieden van Duitsland. Maar in de zomer heb je toch niets aan schansen en wintersport, hoor ik u al vragen? Klopt, want die wintersport interesseert ons geen jota. Wat ons dan wel interesseert? Het zomerse equivalent van de ski: de mountainbike. Dáár gaan we voor, nou ja, daar ga ik voor. Voordat u denkt dat mijn vrouw zich zomaar schikt in wat ik wil, zal ik even kort toelichten hoe onze vakanties er dan uitzien. We wandelen samen, we gaan samen naar de brocantes, naar restaurants, winkels en cafés en doen samen ook gewoon dezelfde dingen die iedereen in de vakantie doet. 

Kortom: we doen samen genoeg dingen om mijn fietsritjes in de vakantie te compenseren. 

Maar waar gaat deze ‘In etappes naar Pfronten’ eigenlijk naar toe behalve blijkbaar niet naar Oberstdorf, maar naar Pfronten? Welnu, ik was eens gaan kijken of er in de buurt van Oberstdorf nog wat leuke dingen te doen zijn tijdens onze aanstaande vakantie. Dat is deel van de voorpret waar ik u al over verwittigde. Blijkt dat er in Pfronten – een plaatsje hemelsbreed een kleine 30 km verwijderd van Oberstdorf – tijdens ons verblijf een officiële marathon wordt gehouden. Nee, géén marathon die je rennend af moet leggen op prachtig geasfalteerde wegen, maar een mountainbike-marathon in de bergen rondom Fronten. Een wedstrijd over asfalt-, grind- en bospaden. Steile bos-, grind- en asfaltpaden. Een mountainbike wedstrijd met 1900 hoogtemeters over een afstand van 51 m. En nu komen we op het onderwerp uit waar ik, Max Spaaknek, u zo graag over gaat vertellen. Ik ga u alle etappes van de voorbereiding op die eerste midsummer’s-mountainbike-marathon meegeven. En vergeet dan even niet dat ik slechts een gewone huis-tuin-en-keuken sporter van 58 jaar jong ben die al meer dan 30 jaar type 1-diabetes heeft. Dit zeg ik niet om zielig te doen, maar wel om het een extra dimensie te geven. De volgende aflevering gaan we dus pas echt beginnen aan de etappes. Die etappes omhelzen trainingen, kleding en materiaal, fysieke problemen en oplossingen, de MTB-Marathon zelf met het resultaat van al die inspanning en wat er nog meer op mijn weg komt natuurlijk. En dan eindig ik deze 1e etappe met de mededeling dat tijdens een training een herdershond al in mijn kuit heeft gebeten. Als dat maar goed gaat.

Gedurende zijn voorbereiding zal er zo nu en dan een bijdrage van Max Spaaknek te lezen zijn op de site van Sport & Life.