Metropoolregio Amsterdam en Zwolle e.o.
In etappes naar Pfronten 2

In etappes naar Pfronten 2

Door Max Spaaknek (pseudoniem) 

Ik hoop dat u de eerste etappe een beetje plezierig heeft gevonden, want dat vind ik wel belangrijk. Mocht u willen reageren of mij iets willen vragen, twitter dan naar @spaaknek. Ook mijn e-mail staat voor u open (mailto:max.spaaknek@gmail.com).

 

Waar waren we gebleven aan het eind van de 1e etappe? Oh ja, bij de hondenbeet. Tijdens een training rende er ineens een herdershond op mij af. Meestal lopen honden vervolgens even mee en snuffelen een beetje aan mijn benen, maar deze keer hing ‘hij verdorie direct met zijn tanden in mijn linker kuit. Het bloedde een pieterig beetje, maar toch kreeg ik van de dokter een tetanusprik en wat antibiotica. Dat gebeurt mij dus geen tweede keer: de volgende hond die zo op mij af rent, die bijt ik in de kuit.

Na de hondenbeet ben ik gewoon verder gegaan met mijn technische balanstraining. Het doel daarvan is eigenlijk vrij eenvoudig: ik wil mijn stalen ros net zo strak kunnen hanteren, zoals Zorro dat kon met zijn zweep, zwaard en zwarte paard. Dus tijdens een dergelijke training probeer ik bijvoorbeeld stil te staan, achtjes te draaien met één hand aan het stuur en in volle vaart ‘slidings’ te maken met het achterwiel. Vanzelfsprekend zonder de benen aan de grond te zetten. Mocht u niet helemaal begrijpen wat ik hier bedoel dan mag u gerust eens kijken naar de volgende YouTube-filmpjes over dit soort balanstrainingen:

Out of Mind van Fabio Witmer, 8 tips to improve your mtb skills van Tom Cardy en Video of the Year: Best Mountain Bike Shot Ever van Brandon Semenuk. Deze is prachtig geschoten en toont in één lang shot een haast perfecte balans. Na het bekijken van deze video’s moet ik bekennen dat ik aan deze kerels niet helemaal kan tippen, of nog correcter: helemaal niet. 

Het volgende probleem om te trainen voor de “Pfronten Mountainbike Marathon” in de Allgäuer Alpen is natuurlijk het gebrek aan bergen in Nederland. Max heeft natuurlijk weleens meer in de bergen gefietst, daarom weet ik dat klimmen redelijk te vergelijken is met het kromgebogen over het stuur tegen de harde wind in fietsen. En van zulke wind is er in ons vlakke landje wel genoeg voorraad. Echter, klimmen is niet alleen nog afmattender, maar ook duurt het wel even voordat je boven bent. En tijdens die wedstrijd moet ik maar liefst drie keer omhoog. Dus moet ik ook zorgen voor een goede conditie (kilometers maken) én voldoende kracht om met een flinke snelheid de berg op te komen. Want het is wel koers. Misschien niet om de beste plekken, maar ik wil me wel kunnen meten met de andere mountainbikers. Kortom, ik train balans, kracht en conditie, maar op de onverharde paden vraagt de wedstrijd ook andere technische vaardigheden. Bij steile klimmetjes mag je niet achteroverslaan, bij het afdalen mag je niet over de kop slaan en korte, steile bochten moet je probleemloos kunnen nemen. Daar zijn verschillende technieken voor om stabiel te blijven en die moet je oefenen. Daarom is Max naar Zuid-Limburg gegaan om die vaardigheden aan te scherpen. Daar lijken de heuvels wel een beetje op heuse bergen. Probeer maar eens in evenwicht te blijven, als je met een snelheid van nog maar 5 km/u op de smalle, vanwege grind en bagger gladde klimmetjes van 18% omhoog moet komen. Voordat je het weet, verlies je de balans en klap je, met je voeten nog vast in de pedalen, op de rotsen. Bovenop je knieën en ellebogen. Zodat het bloed even later van je armen en benen druipt. Gelukkig is mij dat niet overkomen, want ik was goed bezig geweest tijdens mijn voorbereidende trainingen.

Gedurende zijn voorbereiding zal er zo nu en dan een bijdrage van Max Spaaknek net te lezen zijn op de site van Sport & Life.